يعنى تكذيب را بعوض اين قرآن ميگيريد . و گويند كلمهء شكر از آن محذوف است يعنى « و تجعلون شكر رزقكم انكم تكذّبون » قول اول بهتر به نظر ميرسد و اللَّه اعلم . رسخ : رسوخ بمعنى ريشه دارى و ثبات است . راسخون در علم كسانىاند كه در دانش ريشه دارند و علم در وجودشان رسوخ كرده و استقرار يافته است . راغب ميگويد : رسوخ ثبات شيىء ثباتى محكم . در اقرب آمده « رسخ الشيء رسوخا : ثبت فى موضعه » راغب گويد : راسخ در علم دانائى است كه شبهه بر او عارض نميشود . * ( « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْه آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَأُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَه مِنْه ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْوِيلِه وَما يَعْلَمُ تَأْوِيلَه إِلَّا الله وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِه كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا . . . » ) * آل عمران : 7 . * ( « وَالرَّاسِخُونَ . . . » ) * مبتدا و خبر آن * ( « يَقُولُونَ » ) * است و آن جملهء استيناف است بعضى ندانسته فكر ميكنند كه و الراسخون عطف است بجاى « اللَّه » و خلاصهء مضمون آيه آنست كه : قرآن دو قسمت است محكم و متشابه . مردم نيز دربارهء قرآن دو گروه‌اند آنها كه انحراف قلبى دارند بمتشابه قرآن ميچسبند كه ايجاد فتنه كنند و آنها كه راسخون در علمند گويند بهر دو قسمت ايمان آورديم همهء آن از جانب خداست . و تأويل قرآن را جز خدا كسى نميداند . نه اينكه راسخون عطف به اللَّه باشد و معنى آن باشد كه تأويل قرآن را جز خدا و راسخون در علم كسى نميداند . و اينكه تأويل مفصل قرآن را فقط خدا ميداند در « اول » گذشت . در الميزان گويد : توصيف راسخون در علم نشان ميدهد كه آنها به خدا و آيات او چنان علمى دارند كه شكى در آن وارد نميشود و آنچه از محكمات ميدانند ثابت است و به آن ايمان دارند و عمل ميكنند و چون بآيهء متشابهى